Jestem zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy w dniu 28 września zostałam wybrana przez pracodawcę, który zawarł umowę z PUP o doposażenie stanowiska pracy dla mnie czyli osoby do 30 roku życia. Jest jakiś taki program pomocy bezrobotnym. Pracowałam od 9 października aż do wczoraj. Jak zaczęłam dopytywać się o umowę to usłyszałam od kierownika, że to urząd mnie zatrudnia i on mi płaci i to mi się nie spodobało, gdyż ja nie podlegam stażom, a umowie o pracę z góry na dwa lata. Więc zadzwoniłam do urzędu pracy i okazało się że jeszcze pracodawca nie rozliczył się z nimi i nie mogę tam pracować, a jeśli już tam jestem to znaczy, że na czarno. Przeraziłam się dziś mam przymusowe wolne bo urząd kontroluje sklep. Co teraz – czy ja już tam nie wrócę? Czy ewentualnie mogę iść do sądu pracy, gdyż zostałam oszukana, bo naprawdę nie wiedziałam, że pracuję na czarno i teraz obawiam się, że będę musiała urzędowi zwrócić pieniądze za składki zdrowotne, które w tym czasie mi opłacał.

Z opisu sytuacji, który Pani przedstawiła wynika, że Pani pracodawca zawarł z Urzędem Pracy umowę o doposażenie stanowiska pracy i w zamian na dofinansowanie przez urząd tego wyposażenia miał zatrudnić osobę bezrobotną na określony czas.

Faktycznie zwyczajem w tego typu programach jest, że zatrudnienie wskazanej osoby następuje dopiero po rozliczeniu się pracodawcy z urzędem (urząd musi sprawdzić czy faktycznie doposażono stanowisko pracy).

Jednak dla Pani fakt umowy między pracodawcą, a Powiatowym Urzędem Pracy nie ma żadnego znaczenia. Pani relacje z pracodawca reguluje umowa o prace i jest to umowa dwustronna (pracodawca-pracownik).

Z opisu sytuacji wynika, że pracodawca nie dopełnił obowiązków na nim spoczywających, tzn. nie potwierdził Pani na piśmie warunków zatrudnienia, zapewne też nie zgłosił do ubezpieczeń społecznych więc potocznie zatrudnił Panią „na czarno”.

Taka sytuacja to poważne wykroczenie pracodawcy.

Pani reakcja z powiadomieniem Urzędu Pracy była jak najbardziej prawidłowa.

Proszę też pamiętać, że jako osoba zarejestrowana jako bezrobotna ma Pani obowiązek poinformowania formalnie (pisemnie) Urzędu Pracy o zatrudnieniu.

Proszę zdecydowanie domagać się wystawienia pisemnej umowy o pracę oraz wypłaty wynagrodzenia.

W przypadku dalszych uchybień pracodawcy należy bezzwłocznie powiadomić także Inspekcję Pracy. Oczywiście w Sądzie Pracy może Pani ubiegać się o sądowe ustalenie łączącego Panią z pracodawcą stosunku pracy. Przydatne będą dowody, że w określonym czasie Pani pracowała (kopie list obecności, zeznania świadków itp.).

W mojej opinii nie warto za wszelką cenę kontynuować współpracy z pracodawcą który już na początku współpracy nie postępuje uczciwie.

Jestem osobą niepełnosprawną poruszającą się na wózku inwalidzkim. Zazwyczaj wszystkie sprawy urzędowe załatwiała za mnie mama. Chciałabym sama spróbować . Od czego zacząć?

Zanim gdziekolwiek się udamy warto sprawdzić jakich dokumentów potrzebujemy, jak wygląda procedura załatwienia danej sprawy, aby później nie musieć cofać się do domu. Jeśli chodzi o sprawy związane z NFZ dobrą strona aby sprawdzać informacje jest www.nfz.gov.pl. Jeśli chodzi o sprawy związane z rehabilitacją osób niepełnosprawnych (głównie sprawy finansowe) zachęcam do odwiedzenia strony www.pfron.org.pl . Dobrym wyjściem jest również wyszukanie danego zagadnienia w wyszukiwarce.

Jak szukać pracy?

Błędem, na który warto zwrócić uwagę podczas poszukiwania pracy jest „ robienie sobie wolnego”. Poszukiwanie pracy to trudny i mozolny proces, w którym nie ma miejsca na wolne. Pracodawcy codziennie poszukują pracowników i ważne żeby nie przegapić ich ofert. Ważne, aby zanim zaczniemy poszukiwania zorientować się jak wygląda nasze CV i czy odpowiada dzisiejszym standardom. Polecam przejrzenie kilku stron z gotowymi wzorami. To samo dotyczy listu motywacyjnego. Warto również przygotować się na spotkanie z pracodawcą. Sprawdzić jak się zachować, ubrać, czego unikać co ze sobą przynieść, ocenić swoje dobre i złe trony.

Jaka jest rola kuratora osoby z niepełnosprawnością?

Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy w art. 183 stwierdza: „ Dla osoby niepełnosprawnej ustanawia się kuratora, jeżeli osoba ta potrzebuje pomocy do prowadzenia wszelkich spraw albo spraw określonego rodzaju lub do załatwienia poszczególnej sprawy”. Wniosek o przyznanie kuratora składa osoba niepełnosprawna lub organizacja pozarządowa zajmująca się ochroną praw osób niepełnosprawnych. Wniosek składa się do Sądu Rejonowego Wydziału Rodzin i Nieletnich.

Kto może złożyć wniosek o ubezwłasnowolnienie i na czym ono polega?

Ubezwłasnowolnienie całkowite to pozbawienie osoby fizycznej, która ukończyła 13 lat, zdolności do czynności prawnych. Orzeka je sąd w wypadku: choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innych zaburzeń psychicznych w szczególności pijaństwa lub narkomani. Wniosek może złożyć: małżonek, krewni w prostej linii i rodzeństwo, przedstawiciel ustawowy, prokurator. Sąd wnioskuje o ustanowienie opiekuna prawnego dla osoby ubezwłasnowolnionej do sądu opiekuńczego.

Co potrzebne jest, aby złożyć wniosek do DPS?

Aby złożyć wniosek o miejsce w DPS potrzebny jest: dowód osobisty wnioskodawcy (do wglądu), kserokopia otrzymywania renty lub emerytury (oryginały do wglądu), oryginały zaświadczeń potwierdzających dochody rodziny z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, oryginały zaświadczeń lekarskich o stanie zdrowia osoby starającej się o pobyt w DPS.

Jestem osobą chorująca od 15 lat na nowotwór. Mieszkam sam, nie mam rodziny. Boje się, że pogarszający stan zdrowia nie pozwoli mi na samodzielne funkcjonowanie. Chciałbym korzystać z DPS. Jakie są możliwości i co musze zrobić?

Aby otrzymać miejsce w DPS trzeba zgłosić się do pracownika socjalnego zajmującego się Pana rejonem i złożyć wniosek o przyjęcie do DPS. Na miejsce w domu czeka się od 3 miesięcy do 2-3 lat. Koszt pobytu to od 1,7 do 3,3 tys. zł. Jednak mieszkaniec domu opieki płaci nie więcej niż 70% jego dochodów.

Posiadam orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez komisję ZUS z 1995 roku. orzeczenie wydano na stałe. Do tej pory nie było mi ono potrzebne – pracowałem. Obecnie straciłem pracę i chcę starać się o ponowne zatrudnienie. Wiem, że dzięki orzeczeniu mogę wziąć udział w projektach finansowanych z UE, które pomagają w znalezieniu pracy. Czy powinienem jeszcze raz stanąć na komisji ZUS?

Aby wziąć udział w projektach UE wystarczy orzeczenie z Powiatowego lub Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności . Nie ryzykuje Pan w ten sposób utraty orzeczenia z ZUS. Aby stanąć na komisji orzekającej niepełnosprawność należy pobrać wniosek z Powiatowego lub Wojewódzkiego Zespołu najczęściej powiatowe zespoły mieszczą się w PCPR (Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie). Jedną stronę wniosku wypełnia Pan drugą lekarz pierwszego kontaktu. Po złożeniu tak wypełnionego wniosku do Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności oczekuje Pan na komisję. Takie orzeczenie pozwoli również Panu o ubieganie się m.in. o kartę parkingową.

Opiekuję się osobą głuchoniemą, ona zna język migowy ja się dopiero uczę, przydałby się profesjonalny kurs. Czy istnieje możliwość uczenia się języka migowego za darmo?

5 lipca br. ukazało się rozporządzenie dotyczące dofinansowania szkolenia polskiego języka migowego. W oddziałach PFRON można składać wnioski o dofinansowanie. Dofinansowanie wynosi: 95% kosztów szkolenia jeśli szkoli się osoba głuchoniema, 90% kosztów szkolenia jeśli szkoli się członek rodziny lub opiekun (www.pfron.org.pl).